10-07-11

Uitlevingsvermogen

Er zijn poppetjes van Paris Hilton. Ook van de meeste porno-actrices and acteurs zijn er poppetjes. Van Osama & van Obama zijn er Ken & Barbie look-a-likes. Het is tijd om aan deze groten der aarde nu ook Bart De Wever toe te voegen.

Ik stel voor iets te doen geïnspireerd op een Duracell-konijn. Of zo een speelgoedje dat je kan opwinden. Klein & kompakt en eens in gang gezet hiperaktief rondhuppelend terwijl het voortdurend uitroept: "Neen-nee-nee-nee!". "NEEN!". "Nee-nee-nee-neen". Om af te sluiten met een welgemikt: "Zeg ik!".

Om van de N-VA wat inlevingsvermogen te verwachten moet men zich eerst in hen kunnen uitleven, ziehier:

Als Bart zegt dat het slecht is voor de middenklasse dan bedoelt ie dat het slecht is voor alle mensen die hij kent; of het de moeite waard vindt om te kennen.

Als Bart zegt dat het slecht is voor alle Vlamingen dan bedoelt ie dat het slecht is voor alle Vlamingen die hij kent en die staan te popelen om samen met de Belfortploeg en Frank Van Hecke een nieuwe scheurlijst op te stellen in dewelke ze verzekerd zijn van 100% van de inkomsten en 0% van het risiko.

Als Bart zegt dat het bric-à-brac is dan bedoelt ie dat enkele bevriende academici vernietigend gaan uithalen naar elke paragraaf die ze niet letter per letter zelf geschreven hebben.

Als Bart zegt dat er enkele goede dingen in zitten dan bedoelt ie dat er enkele paragrafen overgenomen zijn van eerdere pennenvruchten van diezelfde bevriende academici.

Als Bart zegt dat dit een provakatie is dan bedoelt hij dat iedereen toch moet weten dat hij wel wil maar niet kan zolang men niet allemaal met deemoed tot zijn partijhoofdkwartier komt, het hoofd ontbloot, op de knieën valt en na nog een deemoedige blik omhoog volledig plat gaat, geduldig wacht tot de republikeinse monarch met de handpalm omhoog en de twee vingers die samen een Britse 'fuck you' vormen het sein geeft op te staan en dan al buigend achterwaarts terug de kamer verlaat.

Het is niet zo dat Bart dit tafereel zelf wil. Verre van. Maar men moet toch begrijpen dat deze simboliek nodig is om de kapitulatie aan de wil van een derde van de Vlamingen duidelijk maken. Het is immers niet zo dat er ooit nog een tijd kan komen waarin dit derde afkalft (het N-VA is het Vlaams Blok toch niet?) en zelfs al zou het nog afkalven: het volk heeft gesproken en de waarheid van het volk is heilig en eeuwigdurend.

Voor wat hoort wat, inderdaad. Voor politiek geknoei horen er nieuwe verkiezingen. De rest is bull-shit.

18-06-11

Het Gesproken Facebook

Er overkwam mijn zoon iets en mijn dochter vertelde het tegen haar vriendinnen en die vertelden het verder tot iedereen het wist. Toen iedereen het wist was er iemand die wist hoe dat zo kwam dat mijn zoon iets overkwam. Hij vertelde het tegen een van zijn vrienden en die vertelden het verder tot iedereen het wist. Toen iedereen ook dit wist wisten ook mijn zoon en dochter het. Zij vertelden het aan ons en wij konden er iets mee zodat wat hem overkomen was hem nog altijd overkomen was maar dat het effekt op hem ervan verminderd werd en het effekt op een ander veranderde van richting - van plezant naar helemaal niet plezant. They had been tagged.

Roddel en achterklap zijn niet slecht.

Er gaan altijd mensen zijn die iets overkomen.

Zolang de gevolgen hiervan minder en minder erg zijn voor hen die het overkomt en niet positief zijn voor zij die het doen overkomen zit er vooruitgang in. Geen nood om moord en brand te schreeuwen en allerhande absolute en korrekte meningen te uiten om demonen te bedwingen. Het leven zoals het was en is & zoals het altijd zijn zal, maar waarin het overkomen mensen minder en minder overkomt en minder en minder levensbedreigend is.

De oplossing ligt niet in ingewikkelde kreative oplossingen die rekening houden met iedereens kultuur - iedereens achtergrond. Dat laatste is trouwens geen kreativiteit maar inkonsistentie: als oplossingen voor problemen dienen rekening te houden met de kultuur van zij die problemen maken dan geef je al toe dat de problemen verbonden zijn met die kultuur. En kriminaliteit is niet verbonden met kultuur. Kriminaliteit is verbonden met een gebrek aan kultuur. De enige manier om kriminaliteit te bestrijden is de kriminelen kultiveren, hen ontvoogden van kultuur & hen onttrekken aan het fatalisme van de statistiek die bepaalde bevolkingsgroepen linken aan kriminaliteit.

Er is slechts één kulturele komponent aan kriminaliteit en dat is die van het gebrek aan kultuur; van het zich niet vinden in het gesproken Facebook of de onmogelijkheid toe te treden tot het gesproken Facebook. De eerste stap van kultivering en ontvoogding is de stap om dingen te doen die buiten je natuur en buiten je kultuur vallen & die je toelaten om je eigen voogd te worden. Opsluiting & bestraffing zijn essentieel voor die eerste stap, al is het maar de opsluiting in een school en de bestraffing met leerstof die op het eerste zicht nutteloos is.

Al de rest van de kreativiteit is kwatsch komende van mensen die kriminelen vanuit de hoogte behandelen en die ze willen bevoogden in plaats van hen te eisen dat ze zich ontvoogden. Kwatsch komende van pedante arrogante salonintellektuelen die zich beter voelen omdat ze toevallig in een bevoogding zitten die hen de rijkdom geeft om ondanks een gebrek aan kultuur toevallig minder krimineel te zijn.

Kvatsh!

 

13-06-11

Het einde voorspellen

Wie voortdurend het einde voorspelt, verlangt ernaar.

Verlos hem uit zijn lijden,
want hij kan de realiteit
echt niet lijden.

14-05-11

Zwartkakkers: acte de préscience

Het is niet makkelijk om dit ding vol te houden. Vooral niet omdat er vanalles is dat nodig is en dat niet dit ding is om dit ding vol te houden.

Ach, misschien beter dat je gewoon naar hier gaat. Een beetje groepsdruk helpt en samenwerking maakt het wat makkelijker om lezers en feedback te krijgen.

Ondertussen zijn er nog altijd mensen die op zicht weten wat anderen bezielt. Voorkennis, maar dan het soort dat (ongestoord door enige kennis) vooral vooroordeelt. Weten zij veel dat onder die hoofddoek de stress zit om elke zaterdag, en elke zondag, te werken omdat alleen dan het soort job waartoe ze toegang hebben genoeg oplevert om hun kinderen toegang te verschaffen tot een ander soort job. Neen, het enige wat zij weten is dat de kinderen niet op naschoolse aktiviteiten opdagen en dat, in tegenstelling tot hardwerkende ouders, ze de hoofddoek niet te zien krijgen op het schoolfeest. Dat weten volstaat voor hen om te oordelen dat er geen wil is tot integratie & dus geen reden tot klagen; altans niet voor de afwezigen; maar wel voor de aanwezigen - die slechts wil tot integratie zien nadat de hoofddoek van het hoofd gehaald is en als witte vlag gezwaaid wordt. Ten teken van overgave aan de suprematie van het witte denken.

Maar dat laatste mag je niet insinueren want rasisties zijn ze niet. Ten hoogste zijn ze latent rasisties. & Misschien (zo nodig) immanent rasisties (de ene kultuur is de andere namelijk niet). Ze hebben niets tegen het adopteren in een ander ras namelijk, zolang de opvoeding maar dezelfde is als de hunne en de opvattingen maar dezelfde zijn en dus zolang het enige vreemde slechts de kleur is, of de vorm van de ogen. Want schrik voor het vreemde is 'n onvermijdelijkheid. Alles is relatief behalve onze natuur. De ene kultuur is namelijk slechts op één punt zoals elke andere: de natuur is sterker en onbeschoftheid en gebrek aan redelijkheid dus een trofee om te koesteren.

Slechts één toegeving is mogelijk. De toegeving van de welgemanierdheid: benoem je eigen onbeschoftheid als gezond verstand ;° - (

02-04-11

PROP !!!

Je pakt dat vast.
Je pakt die rottige smerigheid vast.
En je beeldt je in dat het papier is,
en je frommelt dat papier
(verfrommelt dat papier)
tot een kleine vieze bal.

Een bal die lijkt op verdroogde hersenresten gevuld met kak.

Die bal die bal die bal
van hersenkak
Die bal
die pin je vast op een plek in de lucht
als ware het een dode astronaut overboord gekieperd door wanhopig wanhopende stervende zielen aan boord
van een
stuurloos
machteloos
aandrijvingsloos
onbestaand
(en onmogelijk)
F
F
F
Uturisties ruimteschip.

Laat ons zeggen: een meter of twee-en-een-half boven de grond.

Je doet twee, drie stappen naar achter.
Voorzichtig [Vorsicht!!!] die afstand bewarend loop je erom heen,
kijkend naar de kak de kak de kak die je genereert
- en die de rest is van wat je van de anderen verteert -
,
tot je ziet dat hij van jou is.

Want eens je dat ziet pas kan je zien dat hij niet jou is.
Eens dan kan je zien dat je hem best negeert.
Voor hij je heeft verteerd.

En dan en dan en dan:

je pakt de prop,
sjirurgies tussen wijsvinger en duim,
duwt zachtjes op die bal,
die vieze vuile bal,
en gooit hem weg.

Achteloos.

Achter de rug.

Handpalm naar de rug gekeerd.

De beweging eerst op de volle, de volle snelheid en dan pas los je de prop. Die vieze vuile bal. En laat 'm achter, in de hoek.

En dan ...

You walk away.

You walk away.

You walk away.

You walk away.

You walk away.

 

 

NASCHRIFT: tis ook dat als ik goed ben dat dat persies normaal is, en dat als ik slecht ben dat ook persies normaal is maar dan slecht normaal en nooit normaal goed en kweet tat tat nie is zo ech maar ist ech nie so? Kweetetnie. Kweetetni. Kweetetechni. Weetjetwel?

12-03-11

...-Trofoop

Als persoon zal hij niet echt node gemist worden.
Als schrijver was hij geruime tijd uitgeschreven.

Alleen god weet waarom hij zonodig de dood zo lang uitstellen moest.

Behalve de lege karkassen die steevast rond de gier sirkelen. Die zich vullen willen met de aandacht die 't zwarte gat ingaat. Die hun neuzen steken waar het al propvol aandacht zit. Stinkende winkende vol van aandacht en van vreterij.

Het lot van de gier is uiteindelijk alleen nog lijken rond zich te hebben.

30-01-11

La Doctrine "sneddaM"

Na langere afwezigheid even herbeginnen met een inleggertje. Volgens de Maddens-doctrine moesten we 'ze' het mes op de keel zetten. 'Ze' hebben goed geluisterd en hebben 'ons' dan ook maar het mes op de keel gezet. Het is Maddens à l'inverse: sneddaM. 'Een koekje van eigen deeg' heet dat dan, volgense de konvensies van de eigen taal.

Daar staan we dan allebei met een mes op de eigen keel en een mes op de ander zijn keel. Heel mannelijk - heel volkseigen en zo, maar nogal ongemakkelijk om te deëskaleren.

Het spijt me het te moeten zeggen maar Elio moet gaan. Tijd voor Demotte. Natuurlijk is Di Rupo niet begonnen - maar hij is nu eenmaal slechts een der socialisten terwijl aan de andere kant alle nationalisten nu eenmaal niets anders dan Bart De Wever kunnen zijn.

Geen probleem van vertrouwen, een probleem van Maddens. Professoren moeten toch intelligent genoeg zijn om te beseffen dat hun leerlingen niet allemaal even intelligent zijn.

09-01-11

Simbart is Leterminaal (een essay)

Bart's populariteit is de populariteit van een leeuwtje dat alleen nog maar kan doen alsof hij klauwt. Maar vooral: hij beantwoordt niet aan het klassieke profiel van de politieker die - via zelfverloochening aan het hof van huidige machthebbers - zich naar de top vleit. De mate waarin er een stampede van stemmen naar atipische politici gaat, is de mate waarin de specifieke vorm van de Westerse demokrasie zijn limieten aan het bereiken is.

Het probleem van België is niet dat van twee demokratieën. Het probleem van België is dat van demokratieën die hun limiet bereiken; waarin het elektoraat zich niet meer kan noch wil vereenzelvigen met een kleine selektie van mensen die ernaar streven hun vertegenwoordiger te zijn. Het probleem van "het selektoraat" (die kleine selektie van mensen die zich na jaren van zelfverloochening en opdoen van bruine neuzen opwerkt tot 'n plaats op de lijst van kandidaten voor het elektoraat) zal een sentraal probleem worden.

Het ontbloten van de mechanismen van het selektoraat - vanaf 'Yes, Prime Minister', vermoed ik - heeft geleid tot een ontnuchtering over de mythe van de 'meritokratie'. Ooit kwam men om de lijst omwille van verdiensten - het is nogal veelzeggend dat bij verdiensten kwasi automaties het bezittelijk voornaamwoord 'zijn' opkomt - of altans dat was de naïviteit van de voreg-demokratiese tijd. Nu beseft eenieder dat die verdiensten veelal niets te maken hebben met het uitoefenen van volksvertegenwoordigende - alsook aanverwante - funkties. Men noemt dat soms 'het failliet van de politiek' maar het is slechts de implosie van het selektiemechanisme verantwoordelijk voor het overhouden van het soort politici dat politici een slechte naam geeft.

Het best kan men deze implosie illustreren aan de exponentiële groei van het belang van de faktor bekendheid in de hedendaagse Westerse demokratieën. In het Engels: our democracy was never really more than meritocracy, and that meritocracy is developing into a full blown famocracy ('fame-ocracy' voor zij die het moeilijk hebben met neologismen). Het is die faktor die ook bepalend is in de exponentiële groei van het belang van famililale banden in zij die geselekteerd worden om zich te presenteren aan het elektoraat. Nepotisme is van alle tijden maar het is nu des te ongeremder des te belangrijker de bekendheid van de familienaam is.

Het volk is echter niet dom en heeft - al dan niet onbewust - al het bovenstaande wel door. Daarom stemt men in grote massa's op zij die 'anders' zijn, zij die 'ns ne keer goe hun gedacht zeggen, zij die autentiek lijken en lijken voet bij stuk te zullen houden omdat ze effektief nog meer overtuigd zijn van het punt dat ze willen maken dan ze zijn van het feit dat zij de besten zijn om dat punt te maken (en welk stuk maakt niet zoveel uit, maar rechts- en linkspopulistiese punten zijn sneller geformuleerd; in het bijzonder de rechtspopulistische vermits dit tijden zijn in dewelke er snelle verandering is & het algemeen onbehagen er dus een is van de dingen wat te willen vertragen).

Het probleem van België is niet een probleem van twee demokratieën, maar een probleem van twee demokraten die totaal verschillend zijn en zich elk in een verschillende landstaal uitdrukken. Een atipiese self-made man in de franstalige gewesten die een vorm van linkskonservatief populisme beleidt en de atipiese karakterkop in vlaamse gewesten die een vorm van mild rechts-progressief populisme beleidt. Het feit dat dit probleem leidt tot scheuren in een land is iets dat zich, omwille van de specificiteit, eerst in België zal voortdoen maar dat, indien niemand het aanpakt, zich ook zal voortdoen in andere landen. Het is niet zozeer een fenomeen van nationalisme maar eentje van kiezers die zich vereenzelvigen met uiteenlopende 'teams', zoals supporters zich vereenzelvigen - met soms even gewelddadige gevolgen.

Er kunnen twee dingen gebeuren met Bart. Hij kan de volgende Steve Stevaert/Jean-Marie Le Pen zijn of hij kan de eerste Bart De Wever zijn die erin slaagt om vanuit z'n positieve gedrevenheid te bewijzen wat hij altijd dacht, namelijk dat het alleen maar slecht kan aflopen.

Ik wens hem en ons een derde ding toe: dat we kollektief het waanzinnige mechanisme achter de demokrasie als een pop-poll onschadelijk maken en evolueren naar politici die we terug als vertegenwoordigers (kunnen) zien.

[tja, spijtig dat woordenbloed niet meer bestaat - maar ik kan het formaat van demachtwacht toch niet houden - en ik wil ook geen enkel formaat aanhouden.]

 

05-01-11

Pope Got Mail!

Hoe gaat dat als een pedofiele bisschop in het nieuws komt met een wenskaartje aan een vrijgelaten pedofiel?

[En het kan me geen fuck schelen of dat een hypoteties dan wel een feitelijk gegeven is!]

Schrijft de aartsbisschop dan een mailtje naar de paus om z'n verontwaardiging te uiten? Of een SMS? "Hey Paus, dat begint hier nu echt wel te ver te gaan?" Met als antwoord: "Waarde, kunnen jullie daar niet effe failliet gaan? Weet dat het vaderbedrijf niet voor jullie risiko kan instaan?" Heeft de paus mail? Heeft hij een GSM? Gebruikt hij die? Of heeft hij een mail-kardinaal en een GSM-bisschop die voor hem antwoorden? Allemaal pertinente vragen - misschien moeten we die Martin Heylen eens op onderzoeksjournalistiek sturen! Of even het diepteinterview doen met Lieven Verstraeten? Per slot van rekening is er niets zo overtuigend als een échte journalist die vragen stelt die kritisch lijken maar christelijk de opening laten tot een doekje te openen voor eigen bloeden.

En als Wikileaks een klokkenluider zou vinden in het Vatikaan zou er dan een interne memo opduiken waarin een onderzoek besproken wordt als zou de daling in roepingen rechtstreeks verbonden zijn met de beperking van de almacht van de lokale geestelijken als lokale God de Vaders?

[En op z'n minst schijnt de kerk zijn seksisme wat op te geven - op z'n minst wat betreft misbruikers. Sorry, Rik - ik weet het, jullie zijn het beu om almaar gekonfronteerd te worden met die schandalen & mensen die nu ineens beseffen waarom Léonard destijds oudere pedofiele priesters wilde beschermen - ook de linkse kerk is hem als kerkvader blijkbaar dierbaar]

In ander nieuws: Brussel mag volgens den Baard meebeslissen over de op- en afritten van de Brusselse ring. Het is de zoveelste kaakslag voor Vlaanderen!

18-12-10

Thalys, Tholyt, Too Late

Ken je dat? Dat je plots voelt dat je moet gaan overgeven maar beseft dat je eigenlijk ook op spuitende wijze moet gaan kakken? Dat je beseft dat je misschien tot aan het toilet geraakt? Of misschien tot aan de emmer? Maar zeker niet tot beiden. Dat je niet kan kiezen? En dat je gedurende de tijd dat je niet kan kiezen beseft dat ook alle kansen kleiner worden dat je nog een van beiden doen kan?

Misselijk makend. Misselijk gemaakt.

Waarom breng je jezelf in zulke situaties?

Het is niet zo dat mensen vinden dat ze onderbetaald zijn. Ze vinden alleen dat de anderen overbetaald zijn - en ze willen óók overbetaald zijn. Dit slechts omdat ze goed willen doen en omdat ged helaas de enige universele vorm van erkenning is.

Zum kotzen.

De meeste mensen overschatten de mate waarin andere mensen interesse kunnen hebben in hetgene wat zij doen. Er is meer animo om mensen niet te ontzetten dan om ze ontzettende mensen te vinden.

[en neen, zó moeilijk kan het niet zijn om af en toe een trein op tijd te laten aankomen of vertrekken!]

1 2 3 4 5 6 7 8 Volgende