18-06-11

Het Gesproken Facebook

Er overkwam mijn zoon iets en mijn dochter vertelde het tegen haar vriendinnen en die vertelden het verder tot iedereen het wist. Toen iedereen het wist was er iemand die wist hoe dat zo kwam dat mijn zoon iets overkwam. Hij vertelde het tegen een van zijn vrienden en die vertelden het verder tot iedereen het wist. Toen iedereen ook dit wist wisten ook mijn zoon en dochter het. Zij vertelden het aan ons en wij konden er iets mee zodat wat hem overkomen was hem nog altijd overkomen was maar dat het effekt op hem ervan verminderd werd en het effekt op een ander veranderde van richting - van plezant naar helemaal niet plezant. They had been tagged.

Roddel en achterklap zijn niet slecht.

Er gaan altijd mensen zijn die iets overkomen.

Zolang de gevolgen hiervan minder en minder erg zijn voor hen die het overkomt en niet positief zijn voor zij die het doen overkomen zit er vooruitgang in. Geen nood om moord en brand te schreeuwen en allerhande absolute en korrekte meningen te uiten om demonen te bedwingen. Het leven zoals het was en is & zoals het altijd zijn zal, maar waarin het overkomen mensen minder en minder overkomt en minder en minder levensbedreigend is.

De oplossing ligt niet in ingewikkelde kreative oplossingen die rekening houden met iedereens kultuur - iedereens achtergrond. Dat laatste is trouwens geen kreativiteit maar inkonsistentie: als oplossingen voor problemen dienen rekening te houden met de kultuur van zij die problemen maken dan geef je al toe dat de problemen verbonden zijn met die kultuur. En kriminaliteit is niet verbonden met kultuur. Kriminaliteit is verbonden met een gebrek aan kultuur. De enige manier om kriminaliteit te bestrijden is de kriminelen kultiveren, hen ontvoogden van kultuur & hen onttrekken aan het fatalisme van de statistiek die bepaalde bevolkingsgroepen linken aan kriminaliteit.

Er is slechts één kulturele komponent aan kriminaliteit en dat is die van het gebrek aan kultuur; van het zich niet vinden in het gesproken Facebook of de onmogelijkheid toe te treden tot het gesproken Facebook. De eerste stap van kultivering en ontvoogding is de stap om dingen te doen die buiten je natuur en buiten je kultuur vallen & die je toelaten om je eigen voogd te worden. Opsluiting & bestraffing zijn essentieel voor die eerste stap, al is het maar de opsluiting in een school en de bestraffing met leerstof die op het eerste zicht nutteloos is.

Al de rest van de kreativiteit is kwatsch komende van mensen die kriminelen vanuit de hoogte behandelen en die ze willen bevoogden in plaats van hen te eisen dat ze zich ontvoogden. Kwatsch komende van pedante arrogante salonintellektuelen die zich beter voelen omdat ze toevallig in een bevoogding zitten die hen de rijkdom geeft om ondanks een gebrek aan kultuur toevallig minder krimineel te zijn.

Kvatsh!

 

29-05-11

Seals on Heels

Maar vooraleer het over de positie van de vrouw in de maatschappij te hebben toch even passeren langs wat een typische massa-histerie is over een brand in de vrije natuur. De natuur is brandbaar. Dat is geen recent feit. Er is veel voor te zeggen dat het in de essentie ligt van de natuur dat zij brandbaar is. Ze brandde al vooraleer er nog sprake kon zijn van histerie, laat staan van massa-histerie. Nadat ze afbrandde kwam ze weer, altans in de vorm die erin slaagde weer te komen na het afbranden. Dat is de natuur: wat terugkomt ondanks rampspoed.

Dan is er de mens. De mens kan de natuur haar gang niet laten gaan. Want wat afbrandt moet terug opgebouwd worden. Liefst in broze, af te schermen, vormen die slechts overleven door menselijke interventie. Zij die zich tot natuurbeschermers uitroepen beschermen vooral de menselijke macht om de natuur te laten blijven zoals ze zelf willen dat de natuur zou blijven: een vrouw die niet veroudert, een kind dat niet verandert en kortom de bron van het soort heimwee dat het geluk sistematies in het verleden situeert. Een geluk dat voortdurend onder vuur ligt in de laissez faire mentaliteit van een te verafschuwen moderniteit.

Miljarden zou men investeren om de natuur te forceren in een nooit veranderende staat. Al was het maar om niet één cent uit te geven in lijn met de menselijke natuur om vrij, gemakkelijk en snel met elkaar in kontakt te zijn.

Tegennatuurlijk zijn ook de hoge hakken die almaar frekwenter gedragen worden door vrouwen die geen enkele nood hebben toe te geven aan de dwang erop te lopen. De vrouw moet bevrijd worden .. zolang ze maar niet vrij is om haar bedeesde en zorgzame natuur af te gooien. Neen, ze moet vrij zijn om ze te kunnen restaureren in de vormen van aandoenlijke naïviteit die eigen zijn aan een oorspronkelijke staat die afgebrand is door de bosbrand van een ambitie die het tegendeel is van vrouwelijkheid. Vrouwelijkheid die het tegendeel is van vrouwelijkheid.

Ik zie ze graag, de dominante vrouwen die almaar meer tonen dat ze tot alles in staat zijn waartoe ze altijd al in staat waren en die zich goed voelen en zich daar niet voor schamen. Dat is de natuur: onderdrukt worden en dan herrijzen, geleerd uit de omstandigheden, met de beste en de sterkste troeven eerst gespeeld. Wat overleeft kan niet anders dan sterk zijn en wat sterk is mag zich ook sterk voelen. Zonder schaamte, zonder verdediging, met stevige kuiten en de perceptie van ellenlange benen.

Alsof mannen ooit concesssie hebben moeten doen rond het tonen van mannelijkheid.

Alsof jeanetten hun jeanetterigheid nog zouden moeten verbergen om anderen geen aanstoot te geven.

Alsof onverbiddelijkheid eigen is aan mannen die mannen zijn.

De enige vals-mannelijke trek - die al gauw van voorbijgaande aard zal blijken, zelfs al is ze al duizenden jaren dominant omwille van de scheeftrekking van de macht van enkelen over velen - is die van de hipokrisie en van 't machtsmisbruik; van de achterklap en van het liegen; van het konkelfoezen in achterkamertjes en het bedekken van de uitwassen der inteelt die slechts konden overleven door het optrekken van een onnatuurlijke wand tussen de machtige mannen en 99,999 % van de rest van de bevolking (mannen, vrouwen en jeanetten).

 

23-04-11

Het is groen en het vlagt

We hadden al 'mensen met ringbaarden'. Nu hebben we ook 'mensen met bakfietsen'. Tussenin ook allerhande andere 'mensen'. Allemaal mensen met schrikwekkende aanhalingstekens. Maar mensen die heden ten dage nog rondrijden met sokken in hun sandalen en die bovendien die sokken over hun broekspijpen trekken wanneer ze - bijvoorbeeld met hun binnenkort al even sociaal onaangepaste kinderen - gaan fietsen, zulke mensen hebben helemaal geen aanhalingstekens nodig. Zeker geen additioneel schrikwekkende.

Wat doen we ermee? Met mensen die zowel konservatief als progressief zijn. Mensen die al het foute van het ene kombineren met al het onnozele van het ander; die er niet voor terugdeinzen hun kinderen deelgenoot te maken van de aan hen overgeleverde fouten. Je hoeft niet in een religieuze sekte te zitten om in een sekte te zitten. Het volstaat de mentaliteit te hebben van uitverkorenen die niet meegaan in de waan van de dag en de dwaasheden van de moderne tijd. Het volstaat ruimschoots zich af te zetten van 'de meerderheid' of het nu de ingebeelde is van de 'linkse kerk' of van de 'korrupte kapitalisten' of of het gaat om de werkelijke meerderheid van mensen die de moderne ontspanningsmiddelen maksimaal benutten ter hunner ontspanning.

Ik haat die minderheid. Ik haat ze omdat ze zo opvalt en zoveel tijd steekt in opvallen en omdat ze representatief is voor het extremisme dat nooit tevreden is met een normaal voortschrijdend inzicht & een pessimisme dat al gauw een soort aktivisme wordt; & dat de Westerse demokratieën domineert omdat alleen groene vlaggemannen nog interesse kunnen betonen voor de politiek die zich, wat de essentie betreft, heeft overgegeven aan de markt, al dan niet voorzien van het epitheton ornans 'vrij'.

[Het was weer een tijdje geleden. Het lucht toch wel op om even ongenuanceerd te zijn ;-)]

 

22-03-11

Pacifisten maken me agressief

Er zijn altijd goede en slechte redenen te bedenken om iets te doen. Het is dan ook al te makkelijk om elke aktie te veroordelen of te heiligen als men slechts interesse heeft in het behalen van het eigen grote gelijk. De redenen zijn met oneindig veel meer als de akties die genomen worden (en vele akties worden genomen zonder redenen, zonder grootsere planning en samenzwering dan de spontane overtuiging dat iets niet kan).

Pacifisten hebben altijd gelijk. Als er geen oorlog is dan is de tiran schuldig aan machtsmisbruik. Als er wel oorlog is dan is het om olie of macht. Dat is mega-irritant. Niet dat het niet soms alleen maar om olie of macht gaat. Niet dat het niet eigen is aan de tiran om z'n oorlogsmiddelen te gebruiken om de macht te bestendigen. Maar soms is niet altijd. En altijd is niet soms. Als de vreedzame oplossing via de civil society altijd zou werken dan zou het niet soms 42 jaar duren voor er iets verandert. Als de civil society altijd tot het goede leidt dan zou ze niet soms Gaza overnemen en tot een nieuwe diktatuur leiden.

Misschien is er wat minder achterdocht nodig. Misschien is het nodig om de apokaliptische wereldvisie waarin alles alleen maar slechter kan aflopen wat in te tomen. Misschien gaat het wel verbazend goed achteruit. Misschien is er meer aan de hand bij deze of gene aktie dan gelijk te krijgen over de mening die op voorhand al vaststond.

Per slot van rekening: wie was er tot voor kort niet van overtuigd dat de Arabische civil society fundamentalisties was? Wie had gedacht dat de ongeörganizeerde en ongeïnteresseerde en niet geëngageerde internetjeugd er met inzichten vanuit het verdorven Westen als eerste BASTA! zou zeggen tegen de Arabische uitzondering?

20-03-11

Hatjeniet


die brief gestuurt
zoals je hem stuurte
twintig jaar geleden
niet zo lang geleden
niets geleden

kus me
ku-ku-ku-kus me VEEL
alsof je morgen ver weg kan zijn

Hatjeniet
twintig jaar truch
mij aan jou gekoppelt
zelfs al zach ik niet
onmiddellijk

kus me
ku-ku-ku-kus me VEEL
want schrik hep ik dat het eindig is

Hatjeniet
gezien hoe de adem
dieper wort als we tijt
nemen 't geluk te zien
dat onze liefde is

El amor es un misterio
que importa solo a dos

Hatjeniet
dan Hatikwel
want wat is moest zijn,
zodat je je ergeren kan
aan eigen ergernis

besame
besa-me mucho
como fuera el unico por hacer

14:08 Gepost door de spreker in Liefde | Permalink | Commentaren (0) | Tags: flitsdicht, verbazend goed achteruit |  Facebook |

05-02-11

Only the loud get noticed

Nu er bijna niemand meer komt kijken,
(niet dat het ooit al 's echt anders was)
is het weer tijd de tijd tijd te laten zijn.

Mislukt en uitgeput. Genegeerd en toch
ook niet helemaal onbegeerd. Stilletjes
gaat het niet. Alleen geschreeuw werkt
tegen het gegeeuw van de mens alleen.

In stilte werkt de vooruitgang. Luidheid
bejubelt en bejubeld het achterliggende
en wordt opgepikt en wordt gepikt, met
meewarig instemmen van de verstilden.

Ach, positief is dat verstilden minder en
minder aandacht schenken aan wat een
enkeling denkt te moeten blijven roepen.

24-12-10

The Gentle Provocateur

Het zou de titel van een soft porno film kunnen zijn maar het is de juiste classificatie van onze kardinaal. Hij zoals vele andere 'parler vrai' adepten provoceert namelijk graag. Zolang het over anderen gaat. Als het over hemzelf gaat dan is een wollige overacademische benadering echter gepast. Verantwoordelijkheden en bevoegdheden die duidelijk gesteld moeten worden en finesses van interpretatie & nuance die uitvoerig geïllustreerd moeten worden (bij voorkeur via provocerende vergelijkingen over anderen).

Tja, maar laat ons het over de rugzak hebben. Ik vermoed dat U zoals ik tien jaar geleden nooit zouden gedacht hebben naar het werk te gaan met een rugzak. Nochthans bestaat die rugzak al ettelijke decennia langer. Nu is 't ondenkbaar om zonder rugzak (en trolley) naar het werk te gaan & te doen zoals bijna alle scholieren het al lang doen. Er staat dus geen tijd op het komen tot plots inzicht in de deugden van de dekadensie ;-)

Om terug te komen op soft porno: er is niet zoiets als de échte kerk die gratuit afstand kan doen van wat gebeurt in de echte kerk. Wel, er is zoiets als protestantisme en reformatie maar niet zoiets als protest en hervorming die tegen hervorming en protest zijn.

11-12-10

Van ADHD over dispraks tot GVS

Eerst kreeg ik er de seskes van dat iedereen er over aan het lullen was. Nu krijg ik er de seskes van dat iedereen vindt dat er teveel over geluld wordt.

Natuurlijk trekken ziektes patiënten aan. Zeker als die ziektes sindromen genoemd worden. Maar er is geen enkel sindroom dat niet ergens objektiveerbaar is, en geen enkele ziekte die niet ergens een vage sindromatische grens heeft.

Natuurlijk is het irritant dat eerder psychotische ouders hun kinderen graag op weg helpen naar vrije sindromen die het radikaal onaangepast gedrag van zowel ouders als kinderen kunnen pardonneren. Zeker voor al te neurotische ouders die normaal doen al gek genoeg vinden. Maar dat betekent nog niet uit dat in de overgrote meerderheid van de gevallen er ten gronde niet veel meer aan de hand is dan liefde die zich uitdrukken wil.

Want uiteindelijk is het perfekt logisch dat er nu meer dergelijke gevallen zijn dan vroeger. Vroeger werden al zulke gevallen bedekt met de mantel der marginaliteit en zelfgezochte kansarmoede. Nu proberen we alle kinderen - zelfs de onaangepasten - kansen te geven; dus mag het niet verbazen dat er meer onaangepaste kinderen zijn tussen de plooien van de welopgevoeden. De verloren zonen worden immers niet meer de woestijn ingestuurd. Zelfs dochters zijn niet bij voorbaat verloren moeite en lopen dus niet meer slechts het risiko van vrouwelijk te zijn.

We spreken hier niet over "hoogbegaafd" want dat is zelfs geen sindroom maar de kinderversie van een BMW 7 - of zoiets. Hoogbegaafd is gekorreleerd, denk ik, met het GVS (Gekke Voornamen Sindroom) en heeft alles met ouders te maken en niets met de kinderen.

[Voor zij die tot hier verdwaald geraakt zijn: binnenkort een kortverhaal!]

05-12-10

Wikki's lekken

Wikki had in de rij gestaan.
Daarna in een andere rij gestaan.
En daarna moest Wikki zich haasten,

of het vliegtuig was zonder hem weg.

Maar Wikki moest pissen.
Hij moest heel hard pissen,
want hij was een oudere man.

Dus ging hij pissen, mét gevoel voor risiko.

Toen viel het hem in. Hij had er
nooit bij stilgestaan maar nu stond
hij er bij stil. Al pissend was er geen
ontkomen aan de gedachte der gedachten.

Boven het pissijn viel zijn frank, snel en geluidloos.

'Als je de groote van de toiletten op
onze luchthavens uitwerkt dan moet je ook
rekening houden met de frekwentie waarmee
mannen en vrouwen respektievelijk moeten gaan.'

Wikki lekte na en moest zich haasten.

Ongetwijfeld was dit het begin van vele inzichten.

 

27-11-10

Modda Fokka

Het zal hier rustig zijn.

Niet omdat ik genoeg heb van jullie.
Niet omdat jullie met niet genoeg zijn.

Noch omdat ik er te depressief bijloop.
Noch omdat buikloop me deprimeert.

Maar omdat het te druk is.
Omdat ik te druk ben,
een modda fokka,
rond da klokka.

Krijg de pokken,
tot helemaal in je sokken,
met dat gezeik en dat gezever,
over vanalles, nogwat op je lever.

Rustig zal het niet zijn,  voor mij.
Maar hier wel, kalmkes.

Jullie zijn het toch niet waard.