05-02-11

Only the loud get noticed

Nu er bijna niemand meer komt kijken,
(niet dat het ooit al 's echt anders was)
is het weer tijd de tijd tijd te laten zijn.

Mislukt en uitgeput. Genegeerd en toch
ook niet helemaal onbegeerd. Stilletjes
gaat het niet. Alleen geschreeuw werkt
tegen het gegeeuw van de mens alleen.

In stilte werkt de vooruitgang. Luidheid
bejubelt en bejubeld het achterliggende
en wordt opgepikt en wordt gepikt, met
meewarig instemmen van de verstilden.

Ach, positief is dat verstilden minder en
minder aandacht schenken aan wat een
enkeling denkt te moeten blijven roepen.

23-01-11

De echte Vlaming

Een vriend van mij wond zich laatst op over iemand van de partij der echte Vlamingen. Die iemand (zijn persoon is ondergeschikt aan de zaak) zei dat échte Vlamingen geen aparte sterfkliniek wilde. Immers, zo zei die iemand verder, het zou inherent zijn aan het Vlaming zijn om thuis te willen sterven. Mijn vriend, gehersenspoeld door de linkse kerk, vond dit een niet ter zake doend argument. Verder nog, er is nog maar weinig hoop voor mijn vriend helaas, vond hij het misplaatst dat iemand van de partij der echte Vlamingen in naam van alle echte Vlamingen sprak.

Om even aan te geven hoever dit erover is: mijn vriend trok de konklusie geen Vlaming meer te willen zijn!

Zo zie je maar hoe nodig het is dat we eindelijk een partij der echte Vlamingen hebben. Een partij wier leden nog eens echt ondergeschikt zijn aan de echte missie: duidelijk maken wat wij als echte Vlamingen echt voelen. Want zoals bij mijn vriend, is bij ons allen het risiko groot dat we vergeten wat we echt voelen. Ook dát is een deel van echt Vlaming zijn: we zijn rationeel maar die rationaliteit wordt al gauw misbruikt door zij die slechte bedoelingen hebben. De linkse kerk, we hebben ze al vernoemd. Het is dus hoog tijd dat we dank zeggen aan hen die zeggen, en durven zeggen, wat wij niet weten dat we echt voelen.

Ik zal dus vanaf nu nooit meer zeggen: het probleem met stomme dingen is dat ze ook wel eens door intelligente mensen gezegd worden, iets wat de laatsten populair maakt bij hen die slechts stomme dingen zeggen kunnen en wat het eerste legitimeert bij iedereen die ook graag een intelligente mense zou zijn. Zoiets is echt on-Vlaams.

16-01-11

Weet je? ... Walgelijk!

Weiger je weer? De graaiende grijpgrage massa in.

Een stuk (met of zonder ´ op de e´s). De enige liefdadigheid is degene van het begrip.

Kansen gemist. In de wind gepist. Nat en geel, de graaiende grijpgrage massa in. Drie strafpunten.

Weigeren is 75% minder slecht dan mislukken. Als je maar niet opgeeft. Wegens overgave is overgeven beter.

Bazelend, de graaiende grijpgrage massa in. Wie gaat je begrijpen als je het begrip niet zoekt? Schoonheid ligt in het proces van de intentie.

En waarom zou ik m'n taal aanpassen aan de standaard van het verleden? Waarom zou ik willen lukken waar m'n mislukking pas echte voldoening geeft?

Spreken over dingen en dingetjes en dingen doen die als uit een stuk komen. Fors en ferm. Ferme en force. Over kleuren en met details die veelzeggend zijn in hun nietszeggendheid.

Of zoiets. Of iets anders. Iets bevattelijks. Inhoudelijk. Een stuk werpend, de graaiende grijpgrage massa in, wier liefdadigheid beperkt is. Tot wat oude knarren zeggen kunnen over de weigering je over te geven.

Altijd maar meer. Langer. Luider. Raaskallend, nat, en geel. "Nul n'est mal longtemps qu'à sa faute." Mijn fout, en niet die van de graaiende grijpgrage massa. In. Kansen moet je grijpen, en niet slechts kreëren. Binnen of buiten maar nooit ambivalent.

Slechts de logika die het midden uitsluit. Alleen de liefdadigheid die de extremen verzorgt. Duidelijkheid. Kort, en goed. Komaf mee maken. Maken dat ze afkomen. Niet wachten maar trachten. De pijn is niet te verzachten. Meer is niet minder. Protserig de graaiende grijpgrage menigte in.

Trots. Trotserend. Sterk. Straf. Voorbeelden zijn funkties - die de toekomst naar het verleden trachten te plooien. Niet te kwoteren. Delingen zonder rest want de rest is niet te verdelen. Spelletjes die al te vrij blijven. Wat is je mening? Niet weigeren. Maak een stuk zelfs als het stuk maakt. Zolang je maar gehoord wordt.

[Onaf]

 

11-01-11

Wijfel

Een huis.
Een deur.
Een klink.

Een hand.
Een arm.
Een brein.

Dat lukt nog wel.

Een kloof.
Springen.
Geloof.

Helemaal.
Van top tot teen.
Gaan!

Ik blijf toch liever reserve.

22:35 Gepost door de spreker in Muziek | Permalink | Commentaren (0) | Tags: flitsdicht, talent ongeremd, wip |  Facebook |

03-01-11

Een beetje dood

Er zijn verscheidene dingen die me niet bevallen aan 2011. Eerst en vooral: dat ik erin voorkom.

Wil niet iedereen af en toe een beetje dood zijn?

Niet omwille van gedane zaken die geen keer kennen.
Noch omwille van de onomkeerbaarheid van ongedane zaken.
Honderden dingen die, te laat begonnen, onaf moeten blijven,
en enkelen die, te vroeg begonnen, telkens weer noodzaken
om almaar meer, almaar weer dingen te laat te beginnen.

Omwille van het terugkeren van die gedachten,
ook in de mildheid van de oudere jaren,
zeker in de jaren van, eindelijke, mildheid
die niet meer eindig is aan het eigen sukses.
Omwille van terugkerende gedachten.

Een beetje dood, maar nooit helemaal.
Verlost van leven dat slechts voor even
is.

Er zijn verscheidene dingen die me wel bevallen aan mezelf. Last but not least: dat ik in 2011 ben.

 

31-12-10

Haiku Hell

17. Ze was bekommerd om iedereens uiterlijk, behalve 't hare.

16. Remembering where you were makes you feel it was not quite you who was there.

15. Hij keek om (te vlug). Weg was zij, weg was het, weg was hij. Verjaagd (terug).

14. Ook de dood al dood. Alle leven uitgeleefd. En bang, en tot dwang.

13. Your death is at least somebody else's inspiring experience.

12. To give reasons is not to have excuses but to try to find them.

11. Not more enlightenment but more Renaissance; sun rather than spotlight.

10. Many are in me. Privacy - hypocrisy. I am in many.

9.2. 'Be ready to be happy' is for predators preparing their prey.

9.1. 'Living as you should': insufficient to create life as it should be.

8.4. 'Special' isn't: a bit different in everything, it's new in one thing.

8.3. It's not mediocre to be like all others! Just do something new.

8.2. Being mainstream is as important as being an independent.

[I would hate that the few are right in condemning the very many.]

8.1. If no-one 'gets' you, yóu haven't understood it. You have said nothing

7. People, at first I did not dare to approach them; now, I don't want to.

6. When you play to win; relations are at best draws. Anything else works.

5. We don't know what we mean. If we would we'd be God. And even He's not.

4. The facts are strongly overrated, they're too many to be meaningful.

3. Emperors need no clothes. Discussion of their clothing is mental strip-tease.

2. The collector's mind's set: pin each particular down, let nothing fly.

1. To count your blessings: as it is easy to count, it's where most leave it.

[But, mostly, I'm just bored]

27-12-10

Ontverwaardiging

Mijn verontwaardiging is op. Niet dat er geen waardevolle dingen zijn die onrecht worden aangedaan - niet dat er geen ontwaarding meer zou zijn van dagdagelijkse dingen in de naam van wat groots is, of juist is of gewoon wat zou moeten zijn. Neen, niets van dat alles. Het is gewoon mijn verontwaardiging die op is. Het windt me niet meer op als er flagrante onwaarheden verkondigd worden. Zelfs niet als er iets pontifikaals verkondigd wordt. Alles lijkt de moeite van het enerveren niet meer waard.

Immers, hoeveel alle zeikerds ook proberen; hoeveel ze ons ook in de zeik proberen te nemen; hoeveel ook we gebrandmerkt worden als naïeve pisserkes; wij zijn het die zullen winnen - de rede staat namelijk aan onze kant. Zoals elke poging van een goed vastgebonden geknevelde om zich los te wurmen de knopen alleen maar verder kan verstrakken, zo is elke poging van de luidruchtige machtigen om hun zaak te bepleiten een nieuw element in de onvermijdelijke achteruitgang van hun machtige luidruchtigheid.

Geduld is dus het woord. En voortdoen in vertrouwen dat het kleine geruisloze ook telt; dat onze machteloosheid slechts een schijn is opgewekt door de machtigen die verwoed vasthouden aan de klassieke manieren waarop de eigen macht - hun eigen macht - uitgeoefend en doorgegeven moet worden. Geduld. En zich niet verwaardigen te reageren op de boeien die ze ons trachten aan te leggen. Geduld. En zich ontverwaardigen om, tegenstrubbelend, hen en ons te herinneren aan de slechte boeien die ons aangelegd zijn.

Gedaan met op hun perfektionisme te reageren met eskalerende eisen van ons perfektionisme zodat we mekaar slechts kunnen vesthouden in een verenigde verwachting van perfektionisme. Geduld en gedaan met de beste en de juiste en de achteraf geziene oplossingen voor alle problemen die zich perfekt hadden kunnen stellen eens geweten dat ze zich effektief gesteld hebben. Geduld en op naar het post-perfektionisme. Het post-perfektionisme waar we dagdagelijks in thuis zijn en ons in thuis voelen. Eindelijk absolute feilbaarheid.

 

18-12-10

Thalys, Tholyt, Too Late

Ken je dat? Dat je plots voelt dat je moet gaan overgeven maar beseft dat je eigenlijk ook op spuitende wijze moet gaan kakken? Dat je beseft dat je misschien tot aan het toilet geraakt? Of misschien tot aan de emmer? Maar zeker niet tot beiden. Dat je niet kan kiezen? En dat je gedurende de tijd dat je niet kan kiezen beseft dat ook alle kansen kleiner worden dat je nog een van beiden doen kan?

Misselijk makend. Misselijk gemaakt.

Waarom breng je jezelf in zulke situaties?

Het is niet zo dat mensen vinden dat ze onderbetaald zijn. Ze vinden alleen dat de anderen overbetaald zijn - en ze willen óók overbetaald zijn. Dit slechts omdat ze goed willen doen en omdat ged helaas de enige universele vorm van erkenning is.

Zum kotzen.

De meeste mensen overschatten de mate waarin andere mensen interesse kunnen hebben in hetgene wat zij doen. Er is meer animo om mensen niet te ontzetten dan om ze ontzettende mensen te vinden.

[en neen, zó moeilijk kan het niet zijn om af en toe een trein op tijd te laten aankomen of vertrekken!]

05-12-10

Wikki's lekken

Wikki had in de rij gestaan.
Daarna in een andere rij gestaan.
En daarna moest Wikki zich haasten,

of het vliegtuig was zonder hem weg.

Maar Wikki moest pissen.
Hij moest heel hard pissen,
want hij was een oudere man.

Dus ging hij pissen, mét gevoel voor risiko.

Toen viel het hem in. Hij had er
nooit bij stilgestaan maar nu stond
hij er bij stil. Al pissend was er geen
ontkomen aan de gedachte der gedachten.

Boven het pissijn viel zijn frank, snel en geluidloos.

'Als je de groote van de toiletten op
onze luchthavens uitwerkt dan moet je ook
rekening houden met de frekwentie waarmee
mannen en vrouwen respektievelijk moeten gaan.'

Wikki lekte na en moest zich haasten.

Ongetwijfeld was dit het begin van vele inzichten.

 

12-11-10

Alles is Kunst!

Behalve dan misschien datgene wat al te opzichtig kunst wil zijn.

Kan je je voorstellen dat je twee weken in een overbevolkte hangar zit? Dat je 100en ongetwijfeld onwelriekende volstrekte vreemden te woord moet staan alsof je er een fuck om geeft? Dat je 'on the record' zelfs moet zeggen dat het je ontroert deze mensen te ontmoeten omdat je 'het toch voor de lezer doet'? Dat je dan 's avonds nog in etentjes betrokken wordt met semi-bekende gefortuneerden? En dat je, als kers op de taart, tegen deze - om wat ekstra zakgeld - het voorgaande vertelt zonder erbij te vertellen dat zij nog walgelijker zijn?

Ik weet het: kunst bestaat bij gratie van prostitutie maar er zijn grenzen: op z'n minst kan je wat elitair zijn in het rondgeneuk. En je trachten te beperken tot mensen die wat mentale hygiëne hebben, en wiens promiskuïteit toch nog enige grenzen kent.

Neen, alles is kunst; alleen trekken de meeste kunstuitingen noch de massa, noch het geld aan. De meeste kunst is noch mest noch effektbejag.