05-08-11

Door drom & door dras

Door drom é door dras
Geen bomen, noch bos
Verhaal na verhaal
Een leven zo kaal
Geplukt en mislukt.

Onder alle streven
Niets te beleven
Alles al beleefd
Aan roem gekleefd
Zonder manieren.

Uit adoratie
In één dimensie
En ga zo maar door
Als, tja, een drilboor
Alles goedbedoeld.

 

15:13 Gepost door de spreker in Liefde | Permalink | Commentaren (0) | Tags: flitsdicht |  Facebook |

13-06-11

Het einde voorspellen

Wie voortdurend het einde voorspelt, verlangt ernaar.

Verlos hem uit zijn lijden,
want hij kan de realiteit
echt niet lijden.

03-06-11

Soms

Soms al.

The logic of the word 'whilst'.
The logic of without.
Or that of even.

Parfois.

Je rève d'un siècle où en aura davantage de coeur qu'aujourd'hui.

Sometimes.

Het papier waarop dit geschreven is,
dat papier wist niet in welke taal het beschreven zou worden.
Maar elk schrijven is in een taal.

Heel soms.

It is trying to live in a period where everything has been tried.
And all of it failed.

Het meeste toch.
Volgens sommigen.

Tot het werk geschreven wordt,
of getekend,
of gezongen
-
in elk geval gespeeld.

ça va être l'oeuvre qui feras l'histoire

As always.

14:51 Gepost door de spreker in Vrije tijd | Permalink | Commentaren (0) | Tags: flitsdicht |  Facebook |

04-05-11

Niet helemaal ... Mist!

Een pot is niet helemaal een vaas.
Dat is jammer voor die pot,
maar niet helemaal helaas,
dat had je wel al in de mot.

Hoe kan je anders anders wezen?
Als het ene - zo zonder meer -
zo alle andersheid kan sjezen,
is alles slechts korrekte leer. 

Laat die vaas en laat ook die pot
(gescheiden door breuklijnen
die lijnbreuk zijn) elk hun kot.
De verschillen niet verkleinen.

Hoezeer ook hunner eenzaamheid
beklemtoond wordt door ieder
apart te zijn en dus ongevleid
te denken dat de ander rigider
is dan zou kunnen zijn. [Of toch
moeten zijn.] & elk dus timider
dan wanneer, in, mekaars, zog.

Mist!

Is het poëzie als de lijnen niet vol met letters staan? Is leegheid voldoende aanwijzing voor dichterlijke inhoud? Ik denk het wel. In elk geval is het zo dat de mist die er slechts per toeval was weggeblazen werd door de poging een rechtse kantlijn te behouden die, bladspiegelgewijs, een zekere orde suggereert in samenspel met de dwang een bepaalde foneties effekt te bewerkstelligen middels de eindlettergrepen van elke lijn paargewijs te koppelen.

Of is het paarsgewijs. Ach, zolang het maar niet blauw is.

22:56 Gepost door de spreker in Liefde, Vrije tijd | Permalink | Commentaren (0) | Tags: flitsdicht, breinscheten, leuteratuur, decadence |  Facebook |

01-05-11

Ik haat Jan Mulder

Ik haat Jan Mulder omdat hij me doet denken aan Hugo Camps. Ik haat Jan Mulder omdat Hugo Camps me doet denken aan mezelf.

Ik haat Jan Mulder omdat zijn zoon zijn zoon is. Die haat heeft weinig te doen met zijn zoon en alles met het blote feit dat zijn zoon zijn zoon is.

Ik haat het dat iemand "Nooouuuu!" kan zeggen alsof de vier zijden van een speelplaats hun aggressie uitwerken op iemand die de speelplaats oversteekt.

Alles haat ik aan Jan Mulder, alles behalve dan misschien Jan Mulder zelf want hij is - per slot van rekening - ook maar Jan Mulder; en bijvoorbeeld niet Jan Leyers. Of zoiets.

Ook Jan Mulder is omringd door dingen die niet helemaal zijn zoals hij ze wilde. Ook voor Jan Mulder wordt er te weinig in katzwijm gevallen. Ik haat het wanneer mensen niet in katzwijm vallen.

Dat betekent nog niet dat je harder je best moet doen om redenen te geven om in katzwijm te vallen want het is al gauw een soort van bio-linguïstische oorlogsvoering. Aan liefdadigheid meedoen bijvoorbeeld, ik haat meedoen aan liefdadigheid. Zeker wanneer je het kan plaatsen.

Ik haat Jan Mulder omdat hij zo'n dingen wel kan plaatsen, vermoed ik. En dus - en dat is meer dan vermoeden - me verhindert om over eenzaamheid te schrijven en over hoe mensen nooit echt helemaal meegaan in wat men zoal af en toe verwacht dat ze in mee zouden gaan. Ik haat het dat er geen mededogen is en dat er daarom veel liefdadigheid is. De liefdadigheid die de moderne aflaat is.

Ik haat Jan Mulder niet omdat ik denk dat hij een gebrek aan mededogen heeft maar omdat hij ik denk dat hij - ondanks de afwezeigheid van een gebrek aan mededogen - meedoet aan alles wat slechts is om een gebrek aan mededogen te versieren met de sirkus-artiesterij die eigen is aan een gebeuren waarin winnaars geen winnaars willen zijn en dus dingen verzinnen die laten uitschijnen dat er geen verliezers zijn of tenminste niet mogen zijn & die daarom de verliezers veder in hun verlies dringen.

Nooouuuuuuu!

02-04-11

PROP !!!

Je pakt dat vast.
Je pakt die rottige smerigheid vast.
En je beeldt je in dat het papier is,
en je frommelt dat papier
(verfrommelt dat papier)
tot een kleine vieze bal.

Een bal die lijkt op verdroogde hersenresten gevuld met kak.

Die bal die bal die bal
van hersenkak
Die bal
die pin je vast op een plek in de lucht
als ware het een dode astronaut overboord gekieperd door wanhopig wanhopende stervende zielen aan boord
van een
stuurloos
machteloos
aandrijvingsloos
onbestaand
(en onmogelijk)
F
F
F
Uturisties ruimteschip.

Laat ons zeggen: een meter of twee-en-een-half boven de grond.

Je doet twee, drie stappen naar achter.
Voorzichtig [Vorsicht!!!] die afstand bewarend loop je erom heen,
kijkend naar de kak de kak de kak die je genereert
- en die de rest is van wat je van de anderen verteert -
,
tot je ziet dat hij van jou is.

Want eens je dat ziet pas kan je zien dat hij niet jou is.
Eens dan kan je zien dat je hem best negeert.
Voor hij je heeft verteerd.

En dan en dan en dan:

je pakt de prop,
sjirurgies tussen wijsvinger en duim,
duwt zachtjes op die bal,
die vieze vuile bal,
en gooit hem weg.

Achteloos.

Achter de rug.

Handpalm naar de rug gekeerd.

De beweging eerst op de volle, de volle snelheid en dan pas los je de prop. Die vieze vuile bal. En laat 'm achter, in de hoek.

En dan ...

You walk away.

You walk away.

You walk away.

You walk away.

You walk away.

 

 

NASCHRIFT: tis ook dat als ik goed ben dat dat persies normaal is, en dat als ik slecht ben dat ook persies normaal is maar dan slecht normaal en nooit normaal goed en kweet tat tat nie is zo ech maar ist ech nie so? Kweetetnie. Kweetetni. Kweetetechni. Weetjetwel?

20-03-11

Hatjeniet


die brief gestuurt
zoals je hem stuurte
twintig jaar geleden
niet zo lang geleden
niets geleden

kus me
ku-ku-ku-kus me VEEL
alsof je morgen ver weg kan zijn

Hatjeniet
twintig jaar truch
mij aan jou gekoppelt
zelfs al zach ik niet
onmiddellijk

kus me
ku-ku-ku-kus me VEEL
want schrik hep ik dat het eindig is

Hatjeniet
gezien hoe de adem
dieper wort als we tijt
nemen 't geluk te zien
dat onze liefde is

El amor es un misterio
que importa solo a dos

Hatjeniet
dan Hatikwel
want wat is moest zijn,
zodat je je ergeren kan
aan eigen ergernis

besame
besa-me mucho
como fuera el unico por hacer

14:08 Gepost door de spreker in Liefde | Permalink | Commentaren (0) | Tags: flitsdicht, verbazend goed achteruit |  Facebook |

12-03-11

...-Trofoop

Als persoon zal hij niet echt node gemist worden.
Als schrijver was hij geruime tijd uitgeschreven.

Alleen god weet waarom hij zonodig de dood zo lang uitstellen moest.

Behalve de lege karkassen die steevast rond de gier sirkelen. Die zich vullen willen met de aandacht die 't zwarte gat ingaat. Die hun neuzen steken waar het al propvol aandacht zit. Stinkende winkende vol van aandacht en van vreterij.

Het lot van de gier is uiteindelijk alleen nog lijken rond zich te hebben.

09-03-11

Een pot

Het is een erg nutteloze pot,
er staat een gedicht van Van Ostaijen op.

In de bodem is er geen gat,
gebrek aan drainage maakt het al te nat.

De pot is ondiep, breed ook,
ongeschikt voor regenscherm & bloemen.

Het is een erg nutteloze pot.

Ik ben geen pot.
Op mij staat geen gedicht:
geen vat, toch bodemloos!

05-02-11

Only the loud get noticed

Nu er bijna niemand meer komt kijken,
(niet dat het ooit al 's echt anders was)
is het weer tijd de tijd tijd te laten zijn.

Mislukt en uitgeput. Genegeerd en toch
ook niet helemaal onbegeerd. Stilletjes
gaat het niet. Alleen geschreeuw werkt
tegen het gegeeuw van de mens alleen.

In stilte werkt de vooruitgang. Luidheid
bejubelt en bejubeld het achterliggende
en wordt opgepikt en wordt gepikt, met
meewarig instemmen van de verstilden.

Ach, positief is dat verstilden minder en
minder aandacht schenken aan wat een
enkeling denkt te moeten blijven roepen.