01-05-11

Ik haat Jan Mulder

Ik haat Jan Mulder omdat hij me doet denken aan Hugo Camps. Ik haat Jan Mulder omdat Hugo Camps me doet denken aan mezelf.

Ik haat Jan Mulder omdat zijn zoon zijn zoon is. Die haat heeft weinig te doen met zijn zoon en alles met het blote feit dat zijn zoon zijn zoon is.

Ik haat het dat iemand "Nooouuuu!" kan zeggen alsof de vier zijden van een speelplaats hun aggressie uitwerken op iemand die de speelplaats oversteekt.

Alles haat ik aan Jan Mulder, alles behalve dan misschien Jan Mulder zelf want hij is - per slot van rekening - ook maar Jan Mulder; en bijvoorbeeld niet Jan Leyers. Of zoiets.

Ook Jan Mulder is omringd door dingen die niet helemaal zijn zoals hij ze wilde. Ook voor Jan Mulder wordt er te weinig in katzwijm gevallen. Ik haat het wanneer mensen niet in katzwijm vallen.

Dat betekent nog niet dat je harder je best moet doen om redenen te geven om in katzwijm te vallen want het is al gauw een soort van bio-linguïstische oorlogsvoering. Aan liefdadigheid meedoen bijvoorbeeld, ik haat meedoen aan liefdadigheid. Zeker wanneer je het kan plaatsen.

Ik haat Jan Mulder omdat hij zo'n dingen wel kan plaatsen, vermoed ik. En dus - en dat is meer dan vermoeden - me verhindert om over eenzaamheid te schrijven en over hoe mensen nooit echt helemaal meegaan in wat men zoal af en toe verwacht dat ze in mee zouden gaan. Ik haat het dat er geen mededogen is en dat er daarom veel liefdadigheid is. De liefdadigheid die de moderne aflaat is.

Ik haat Jan Mulder niet omdat ik denk dat hij een gebrek aan mededogen heeft maar omdat hij ik denk dat hij - ondanks de afwezeigheid van een gebrek aan mededogen - meedoet aan alles wat slechts is om een gebrek aan mededogen te versieren met de sirkus-artiesterij die eigen is aan een gebeuren waarin winnaars geen winnaars willen zijn en dus dingen verzinnen die laten uitschijnen dat er geen verliezers zijn of tenminste niet mogen zijn & die daarom de verliezers veder in hun verlies dringen.

Nooouuuuuuu!

28-04-11

Sociaal! Nationalistisch!

Van de ware Finnen over Wilders tot voorbij de jonge (sic) Le Pen wordt er flink en fluks sociaal gedaan. Neo-liberaal heeft afgedaan ter rechterzijde ten voordele van de bescherming van de zekerheid van de kleine, en bij voorkeur iets oudere, man. Het lijkt de SP wel en even anti-Europees.

Bescheiden ook, altijd bereid te gedogen op voorwaarde van het overnemen van op zichzelf gekeerde bekrompenheid. De onzichtbare hand als het ware maar dan de autoritaire versie die in veiligheid doet en zich op de vrijheid beroept - de vrijheid om andersdenkenden te intimideren. Een gegarandeerd propere hand die verongelijkt de problemen verwijst naar andermans gebrek aan gezond verstand.

Een minderheid die als vanzelfsprekend de meerderheid voor zich opeist.

Er is nog ooit een periode geweest waar sociaal, nationaal en gedogen in een beweging samenkwamen. Maar dat zeggen gaat al te ver zelfs al is dat zeggen het enige wat kan vermijden dat het weer te ver gaat.

Sorry. Het is niet omdat je overtuigd bent van je grote gelijk dat ik ongelijk heb.

[Voor diegenen die de clou van het weer al te cryptische stuk hieronder in detail reproduceren als commentaar: je neigt er een frisse pint voor. Helaas verdom ik het om mijn eigen fouten recht te zetten. Ik doe dat niet graag en dus doe ik het niet.]

27-04-11

Bloed! Rood!

Eerst even tegen De Bruijn vertellen dat hij geen verkiesbare plaats krijgt op de stadlijst. Dan even wachten. Tot Erik doet wat hij sowieso uiteindelijk gedaan zou hebben: splitsen! (waar er geloof is, is het schisma altijd nabij)

Tweedens, lekken wat iedereen al weet: Caroline heeft het wel gezien. Weer even wachten. Tot 1 mei want dan vallen de maskers toch af: voorwaarts kameraden and don't look back! (wat krom is valt niet recht te spreken)

Derdens: enkele maanden wachten. Verwarring, de etter moet er eerst uit en dan pas kunnen de wonden echt 'ns fatsoenlijk helen.

En finaal de finale: de strijd om 't Stad vereist opofferingen, bijvoorbeeld zich profileren op nationaal vlak.

[helemaal geen reden om te moralizeren, wat moeet komen moet komen en moet ooit in beweging komen]

Volgende keer: Sociaal! Nationalistisch!