04-05-11

Niet helemaal ... Mist!

Een pot is niet helemaal een vaas.
Dat is jammer voor die pot,
maar niet helemaal helaas,
dat had je wel al in de mot.

Hoe kan je anders anders wezen?
Als het ene - zo zonder meer -
zo alle andersheid kan sjezen,
is alles slechts korrekte leer. 

Laat die vaas en laat ook die pot
(gescheiden door breuklijnen
die lijnbreuk zijn) elk hun kot.
De verschillen niet verkleinen.

Hoezeer ook hunner eenzaamheid
beklemtoond wordt door ieder
apart te zijn en dus ongevleid
te denken dat de ander rigider
is dan zou kunnen zijn. [Of toch
moeten zijn.] & elk dus timider
dan wanneer, in, mekaars, zog.

Mist!

Is het poëzie als de lijnen niet vol met letters staan? Is leegheid voldoende aanwijzing voor dichterlijke inhoud? Ik denk het wel. In elk geval is het zo dat de mist die er slechts per toeval was weggeblazen werd door de poging een rechtse kantlijn te behouden die, bladspiegelgewijs, een zekere orde suggereert in samenspel met de dwang een bepaalde foneties effekt te bewerkstelligen middels de eindlettergrepen van elke lijn paargewijs te koppelen.

Of is het paarsgewijs. Ach, zolang het maar niet blauw is.

22:56 Gepost door de spreker in Liefde, Vrije tijd | Permalink | Commentaren (0) | Tags: flitsdicht, breinscheten, leuteratuur, decadence |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.