19-02-11

Hoe! - Ha!

Vlokken van stof.
Grijs.
Op geel-rood, op rood op geel. In een zithoek
overhoeks gezien. Bah!

Hoe!

Ha!

Tressen. Vuil. Lui. VN. Essert. Ich habe mir gebessert. Mich. Verbessert!
Waar is die stofzuiger? En waar de persoon die zuigen moet?
Niet waar maar waarom - niet-leven is nachtmerrie.
Nogal voordehandliggend assosiasies.
Aso-siasies. Aso's saisi(e)s.
Gruwel. Griezel.
Grijs!

Vlokken van tressen van stof.
Grijzige massa.
Kots van onooglijkheid,
onopgeruimd
zittend te kijken naar middelmatigheid als vastgeplakt ip vloeren vol van gemorste frisdrank door cola-zuipende comateuzen waarvan jezelf één en de anderen ook maar alleen de anderen vol van schuld want wat jíj kan ...

Brou-

Ha-ha!

Waar verwondering plaats heeft gemaakt
voor bewondering ...

Waar die jeugd bewogen wordt om zich in
een rechte lijn verder te bewegen ...

Met konstante snelheid - onbewogen dus -
de voorvad'ren bewonderend ...

Zich toch niet kunnen bedwingen - zich toch niet kunnen neerleggen - zich bij de pakken willen neerzetten - zich heruitvinden maar zonder zich te hervinden in wat uit is - ik kan me er niet toe brengen en ik kan niemand ertoe brengen - zich heruit te vinden - zich niet neer te zetten - zich neer te leggen - zich te bedwingen. Want een kind dat wil slechts schreeuwen en het zijn zij die niet willen opgroeien die de kinderen dat laten debiteren wat zij nog steeds en voor altijd verstaan hebben als zijnde de onaantastbare waarheid van de ouderen. In mooie taal. Met jij en met jou en het soort warmte dat het brein bevriest tot een klomp van voorzichtige kreativiteit die alleen nog

vergroot wat al bestaat, tot grote grijze vlokken die in tressen
op de zetel liggen en die niet meer worden opgekuist
en die jezelf niet meer kan opkuisen
zelfs al wil je er van kotsen
van weglopen
wat ook niet kan

Waar

naartoe?

13:38 Gepost door de spreker in Muziek | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.