29-12-10

De straat is la rue nog niet

Als men hier op het nieuws met de camera de markt opgaat om de mikro onder de neus van willekeurige mensen te steken (& dus de reakties op te nemen van slechts die willekeurige mensen die op willekeurige momenten over de meest willekeurige onderwerpen bereid zijn hun allerwillekeurigste mening te geven (en van welke reakties er dan slechts diegenen weergegeven worden door de nieuwsmakers die "frappant" (en wellicht ook wel telegeniek) genoeg zijn volgens hun eigen eerder willekeurige mening) dan hoort men in alle huiskamers die intellektuelen of would-be intellektuelen (om er eens een pleonasme tegenaan te smijten) huisvesten een kollektieve zucht van de meest hartsgrondelijke irritatie.

Het volk en haar incidentele meningen zijn immers een konstante steen des aanstoots voor onze elite die het dan weliswaar wel goed voorheeft met het volk - en graag via de typische volkskultuur en/of de voetbal- en fietssport met dat volk verbroedert - maar die - wanneer alles gezegd en gedaan is - niet snapt waarom dat volk een stem moet hebben als het die stem niet gebruikt volgens de verlichte kriteria der beter- en welopgevoeden.

Er is echter een belangrijke nuance aan te brengen op dit fenomeen. Een nuance die - terloops gezegd - perfekt illustreert hoe kompleks de gedachtengang van de goegemeente wel kan zijn. Indien het volk dat aldus spreekt - in all incidentaliteit - een onderdrukt volk is en zeker een arm en onderdrukt volk en vooral een zwart en arm en onderdrukt volk en zeker & vooral wanneer het een Congolese volksmens betreft (want de Congolese volksmens is immers per definitie zwart en arm en onderdrukt, over wie moeten de Heer en de dames & heren zich anders wel ontfermen?) dan is de zo te berde gebrachte mening niet slechts willekeurig maar de uiting van de universele en alleruniverseelste aanklacht tegen de eeuwige corruptie van de machthebbers van dat land.

Ik ben niet slim genoeg om kort zinnen te maken en die nuance te begrijpen. Ik vermoed dat de meeste armere landen (ook diegenen die door onze Westerse goegemeente een politieke organizatie opgedrongen kregen die de alreeds machtigen wel moest bevoordelen en wel moest verplichten een dekorum aan te houden dat vergelijking kan houden met de pracht en praal en trots die eigen is aan de Westerse natiestaten) bestuurders hebben die het meeste nog te bewijzen hebben. En als er feitelijke gegevens zijn die staven dat de uitgaven aan de ministers die aan de nationale volksgezondheid in het niet doen verzinken dan moet dat zeker gepubliceerd worden. Maar het lijkt me toch eerder gevaarlijk als het straatinterview plots de waarheidsnorm zou worden alleen maar omdat het over de société civile gaat in plaats van over het aktiecomité tegen de geluidshinder vanwege de speelpleinen.

[En bovendien: het feit dat in straatinterviews al die kritiek naar boven komt is op zich toch een niet onbelangrijk feit dat in het voordeel van die machthebbers pleit?]

 

De commentaren zijn gesloten.