20-11-10

Dysfuckracy

Iedereen is het er ondertussen wel over eens: we leven hier in een dysfunktionele demokratie waarin onze twee taalgroepen in fundamenteel verschillende richtingen willen voortgaan. Het mag soms zo zijn dat de analyse van de elite loskomt van die van de rest van het volk, maar dat is in dit geval niet het geval vermits ook alle redelijke linksen die analise delen en er dus, ergo, in dit geval niet kan gesproken worden van een elitaire analyse. Zeker al niet indien de origine van de analyse ligt in plat rechts populisme wiens mening per definitie 'van het volk' is.

Nu elke twijfel over de disfunctionaliteit van onze democrasie dus uitgesloten is kunnen we eindelijk de feiten écht onder ogen nemen. De feiten zijn namelijk vreemd: ondanks het feit dat iedereen hier een andere kant op wil, is er in jaren van onbestuurbaarheid nog geen enkel serieus probleem opgekomen (behalve migratie maar dat is nu eens bezwaarlijk een probleem dat vanuit het binnenland komt: de enige, substantieel, afwijkende mening hier is die van de migrant die - ondanks al onze goede bedoelingen met zijn land van oorsprong - toch per se bij ons in de miserie van alle dag wil komen leven).

[Parels voor de zwijnen ... en kan iemand Woestijnvis eens vertellen dat de jaren '90 nu echt wel al meer dan 10 jaar voorbij zijn?]

De commentaren zijn gesloten.