23-10-10

Welwillendheid, in vrije val

Een filosoof (Davidson) heeft ooit betoogd dat om de ander überhaupt te kunnen verstaan het nodig is welwillend te zijn wanneer je hem niet verstaat. Het is alleen met inlevingsvermogen (letterlijk: liefdadigheid) dat men over de lange brug van onverstaanbaarheid tot verstaan komen kan. Wanneer je jezelf niet kan onthouden de ander te veroordelen of te ridikulezeren omwille van onverstaanbaarheid, val je onherroepelijk in de kolkende stroom - die je willoos meevoert naar de zee van het eigen gelijk.

(poëtisch, niet? lol)

Davidson was rijk en had lang gestudeerd. Ik heb ook lang gestudeerd en ben ook rijk. Noem ons "intellektuelen" of zo. Het is triest te moeten zien dat 'wij' - die beter zouden moeten weten - meer en meer als groep naar buiten treden. Als de groep mensen die maar niet kunnen verstaan hoe 'het volk' maar niet kan verstaan dat wij het erg belangrijk vinden dat de fijnste technische onderscheiden tussen, bijvoorbeeld, materiële en andere bewijzen ook door hen die minder rijk en minder lang gestudeerd hebben verstaan worden. Een groep die weer wat 'juist' is en het onprecieze gewauwel van het hart en de emotie verkettert.

Eerst wordt het de intellektuelen mogelijk openlijk het nut van de volksjury in twijfel te trekken. Vervolgens wordt het mogelijk het nut in twijfel te trekken van één persoon, één stem. Van cijnskiesrecht naar verstandskiesrecht - en zoek dan maar eens de 7 kleine verschillen!

Als ons afzetten tegen het volk de vereiste is om intellektueel te zijn, dan stem ik nog liever op het N-VA dan dat anderen me het recht ontzeggen om daar in eer en geweten op te stemmen; of zelfs nog maar te verstaan dat ze in eer en geweten iets trachten te verwezenlijken.

[kweet't, minder van dit, meer van dat ander.]

 

De commentaren zijn gesloten.