21-10-10

Une doctrine à la Maddéns

Tegen dat iedereen is uitgeleuterd over waarom politici onnodig emotioneel zijn is het Amazonewoud leeg, en zijn de nucleaire reactoren in België op non-aktief gezet. Nochtans is er een eenvoudige reden die ik nog nergens heb gezien, noch op krant noch op TV: de Maddens-doctrine.

Niks mis met die doctrine qua doctrine - elk minderheidsstandpunt verdient een doctrinair uitroepteken om zich in de kijker te werken. Maar als de minderheid onverhoeds meerderheid wordt dan vergeet men soms wel eens wat afstand te nemen van de doctrine die het minderheidsstandpunt onverhoopt vlug populair maakte.

En dan zit men mentaal gevangen in, bijvoorbeeld, de overtuiging dat de ander gedwongen moet worden om met onomkeerbare toegevingen op te draven. Zodat de ander zich gedwongen voelt (lees zorgvuldig: 'zich' .. 'voelt' & dus niet 'is') om een minderheidstactiek aan te wenden. Zoals bijvoorbeeld: een doctrine à la Maddens. Konkreter nog: iets als 'als je niet met ons overeenkomt dan stichten we de staat Wallo-Brux, dus, doe maar op: we hebben de tijd aan onze kant."

Vervolgens zit je met twee minderheidsmentaliteiten aan tafel & er is niets moeilijker dan met twee minderheden een meerderheid te vormen. Emoties zijn overmijdelijk ook, want iedereen voelt zich gedwongen, en dwang is de voldoende voorwaarden om mensen tot emotioneel verzet te dwingen. Quod erat demonstrandum.

Dus nikste Hollywood en nikste demonizering. Bart is niet plots een method actor. Elio is niet plots een beul. Noch is Elio een zwakkeling die niet durft. Of Bart slechts een Calimero. Beiden zijn overtuigd dat ze zich, voor ons, wel moeten verzetten tegen de ander, beiden komen op voor hun minderheid, beiden verdienen menselijk respect en beiden hebben ongelijk. Als alle verschillen benadrukt worden - blijft er nooit voldoende gemeenschappelijks over om het eens over te worden. Zelfs als men het graag wil. Dat is hun schuld niet, en ook niet die van Maddens, het is slechts iets dat moet beseft worden vooraleer men verder kan.

Wie hier graag verdeelt, is degene die heerst. Het patronaat regeert de staat.

 

De commentaren zijn gesloten.