11-09-10

Abstraktie makend van de kerk

De slang kronkelt in alle richtingen wanneer ze strijdt op leven en dood.

De kerk zegt dat het niet zozeer eigen is aan de kerk maar aan álle organizaties die met kinderen werken dat er misbruik is, van die kinderen. De kerk heeft zich nooit anders gevoeld als één van de vele slechtoffers ervan. En het volledig zelfhelende van de gelovige gedachte is nooit ver weg: zelfs de daders zijn slachtoffers, van erfzonde en van tijdsgeest en van alles wat vlees is.

De kerk maakt graag abstraktie van zichzelf als het op problemen van de kerk aankomt.

Alsof het eenvoudig is om zonder absolute macht kinderen te intimideren in het accepteren van het onnatuurlijke. Alsof het voor de hand ligt dat ouders de geloofwaardigheid van de opvoeder hoger achten dan dat van hun kind. Alsof een voetbaltrainer zich kan beroepen op Het Absolute als doorslaggevende hoeksteen van 'n terreurbewind.
Alsof het toeval is dat smeerlappen aangetrokken worden door condities die ideaal zijn voor hun smeerlapperijen. Alsof de hipokrisie van de onschuldige dader die overmand wordt door de duivel niet 100% past in het geloof dat vergeeft.

De kerk is de echte uitvinder van Het principe van Heisenberg. Als je haar aanvalt dan is het een instituut - maar als ze zich moet verdedigen dan is het slechts een kwestie van nederig geloof.

Er is maar één oplossing: de kerk die zich opheft!

(wat met de kerken in de derde wereld, wat met de niet-katolieke kerken die nog graag met kinderen werken en wat met al die imams en hun godsdienstlessen? Want alhoewel niet elke organizatie die met kinderen werkt nu in verdenking moet gesteld worden: het is zeker niet alleen onze katolieke kerk die nog de condities vervult van de katolieke kerk in Vlaanderen anno de jaren '60.)

 

De commentaren zijn gesloten.