13-08-10

Het Beest

Het beest.
Het voedt.
Het eet.

De bal die groeit en groeit;
alle emoties zo samenboeit
tot beestige woede zonder ogen,
en met veel tanden, in 2 bogen.

Het beest.
Het eet.
Het voedt.

Bijten wil het: Eraf!, haar kop.
Knarsen doet, willoos, de pop
onder druk van 'n zagend mes.
Elke opmerking een levensles.

Het voedt.
Het beest.
Het eet.

Onbegrijpelijk wil het niet verklaren.
Hopeloos, zittend op de vele blaren,
kijk je naar je beest, naar je worm
zoekend naar elke fout naar de vorm.

Het eet.
Het voedt.
Het beest.

Dit keer nog één keer op tijd
gestopt maar de bal vergroot,
het gestel weer sneller bereid
tot eindeloos de ander gekloot.

Het eet.
Het beest.
Het voedt.

 

De commentaren zijn gesloten.